Zenuwachtig zijn en optreden

En daar ga je, adem uit, borst op, focus. Je gaat je ding doen. Op een podium - of iets wat daarop lijkt: de kansel in de Kerk 🙂

Je speelt of spreekt voor een teleclass-publiek, cursisten, deelnemers van een cursus of gewoon voor 't publiek in Carnegie Hall.

En in je handen staat stiekum zweet. Het is spannend. Steeds weer.

Ploctones @ Work

Ploctones @ Work

En tot bepaalde hoogte is een stukje spanning en zenuwachtigheid gezond, het maakt dat je extra focust, dat je een extra boost krijgt om te concentreren en om je aandacht te richten. Zweet is je indicator dat je in de juiste spanningsboog opereert van je neurale netwerk. Huh? Ja, je bent energetisch op de juiste plek als je voelt dat je in je lijf reageert met behoefte aan deo 🙂

Wanneer je aan het voorbereiden bent voor de presentatie, het concert of de musical - zorg je dat je je huiswerk gemaakt hebt. Natuurlijk. Je kent je teksten, je weet de passages, je weet de lijnen die je neerzet. Liefst heb je ook het subtekst verhaal en de film in je hoofd - en wat je gaat doen met de vierde wand. Je weet de flow en het tempo, je hebt de overgangen in je gedachten geoefend en je bent energetisch voorbereid. Emoties worden op de juiste wijze gekanaliseerd en gedeeld met 't publiek.

Zenuwachtigheid die voortkomt uit 'huiswerk niet gemaakt' voelt als volgt aan:

Brok in je keel, klam zweet, onrust in je adem, gehaast gevoel, rillingen die je ruggenmerg op en afdalen, onrustige kletsende mind zo van: 'het lukt wel het komt wel goed' en dan: 'Nee, het lukt niet- ik heb niet genoeg gedaan, het is m'n eigen schuld ik leer 't nooit...'

Je zenuwen verdwijnen niet door ademoefeningen te doen en de hele performance zit waarschijnlijk het stress niveau hoog. En de performance is niet comfortabel. Voor jiu en voor t publiek...

Zenuwachtigheid uit de afdeling 'gezonde spanning' voelt zo:

Licht klamme handen, verheugd en vreugdevol gevoel, juich stemming, hogere adem als normaal, behoefte aan bewegen, mentaal de vraag: 'kunnen we nu eindelijk?'.

Naast de degelijke fysieke voorbereidingen de repetities is de mentale voorbereiding ook cruciaal. Wat doe je daar dan precies bij?

Je stelt je het geheel voor. Precies exact super perfect. Waar sta je, waar is de focus van de zaal? Hoe is de akoestiek, waar sta jij waar kom je op waar ga je af. Hoe ziet je publiek eruit waar zitten ze, hoe is het licht en de techniek geregeld, waar zet ik m'n water neer en waar kan ik m'n handtas kwijt. Ook maak je de inhoudelijke kant visueel en filmisch of in je gevoelsbeleving inzichtelijk. Duinwater zie je bij bepaalde passages wat voel je in bepaalde passages wat is je boodschap?

En wanneer je dat allemaal in je hoofd hebt, kan je gaan beginnen aan het echte werk. Wie kondigt je aan, wie af? Zeg je zelf nog iets? Zo ja wat. Waar laat je de microfoon dan achter?

En dan begin het. Je wacht tot je in je innerlijke geheugen de eerste noten voelt en hoort van het te presenteren stuk en dan spring je op de flow en gaat het gebeuren: you're on!

je golft en surft door je performance heen, neemt waardig je applaus in ontvangst en gaat af met een dankbaar gevoel...

En hoe je je energie dan terughaalt daarover volgende keer meer!

Share This: