Bescherming en het Boze Oog…

Quote

Bescherming en het boze oog... 

De beste ideeën voor blogs, komen echt van je cliënten. Neem deze vraag nou: 

“Ik bid, ik vraag om bescherming, ik ervaar ontroering als het goed gaat, en dan pats, gebeurd er weer iets waardoor mijn geluk verstoord wordt.” 

Hier lopen een aantal dingen door elkaar. Even op een rijtje.

Bescherming

Je bent altijd beschermd door je lichtwezens en helpers. Beschermengelen of Entiteiten, Gidsen, Totems, geef het een naam (ze zijn allemaal verschillend, maar voor nu maakt dat even niet uit). Ik denk dat het mooiste verhaal hierover is, dat een man aan God vraagt waar hij was toen het hem het slechtste ging in zijn leven. Hij ziet zijn leven als een voetspoor, en daar waar het hem enorm slecht gaat, ziet hij maar één spoor. “God, waar was U?“ - Het antwoord: ‘Ik heb je destijds gedragen…’

Ik denk dat dit antwoord de waarheid in zich draagt. Hoe slechter het ons gaat, hoe slechter we de hulp kunnen ervaren en accepteren die om en in ons is. 

In minder magische beelden, eenvoudiger gezegd: als het R*k met je gaat, wil je geen hulp. Ook niet erover horen en zeker niet aanvaarden. 

Dat wil je pas, wanneer je een demon overwonnen hebt, door hem in de ogen te kijken en te erkennen dat je hulp nodig hebt. 

En in sommige  momenten weet ik het gewoon óók niet. Ik weet niet hoe het is als je als gevangene in een strafkamp weet, dat je binnen drie minuten afgemaakt wordt omdat je voorgangers dat ook zo overkomt. (Of hoe het met bescherming zit bij een slacht schietpartij zoals in Texas vorige week. )

Dit vreselijke voorbeeld kreeg ik van mijn briljante Nederlands leraar als denkopdracht mee. “Waar is God dan?’. Je stuit hiermee op een oud filosofisch vraagstuk, namelijk dat van het leiden. En het waarom van het leiden. 

Nu terug naar die bescherming. Ja, je kunt de connectie met je beschermers versterken. Ja je kunt je levensgidsen ontmoeten. Ja, je kunt leren om met de Entiteiten te communiceren. 

En het leven maakt dat je moed en lef nodig hebt. En vertrouwen. Om verder te komen op je levenspad. En daar horen hobbels en valkuilen bij. 

Het Boze Oog

Ik ken het uit het mediterrane gebied: zo een blauw oog, van glas of keramiek, met een heldere, transparante kleurstelling. In het Turks heet het het Nazar Amulet. Het is een veel gewild toeristisch hebbeding, je ziet ze overal in de mediterrane landen. 

Het is een cultureel gegeven, oudste gebruiken gaan tot de Grieken en Romeinen, Mesopotamië. Ik weet er het fijne niet van, je kunt het Boze Oog 🧿 over je afroepen, met name hoogmoed en schoonheid lenen zich om het kwaad binnen te laten. En alles wat met pech en ongeluk te maken heeft, wordt eraan toegeschreven. 

Ik ziet dit als een cultureel fenomeen, niet zozeer als een energetisch fenomeen. Even voor de helderheid: ja, er zijn manieren om energetisch kwaad te berokkenen. Ik heb ermee te maken in mijn praktijk, keer het kwaad dan ‘om’. 

Een verwante, dergelijke vraag die steevast terugkomt in mijn reiki lessen: of je niet zo machtig wordt dat je er kwaad mee kàn. Op die vraag volgt eensluidend, groots en helder NEE. Reiki is totaal ongeschikt om negatiefs mee te doen. Reiki is wel totaal geschikt om kwaad mee te keren en om te draaien en geniet te doen. Gelukkig 🍀 

Share This:

Oren, horen en luisteren – een energetische benadering

Quote

‘WIL JE ECHT WETEN WAT IEMAND JE TE ZEGGEN HEEFT, LUISTER DAN NAAR WAT HIJ NIET ZEGT.’

KAHLIL GIBRAN

Als dochter van een taalwetenschapper heb ik al vrij vroeg meegekregen dat de drie-eenheid aambeeld stijgbeugel en hamer, bijzondere kenmerken waren van de timmermanskast, maar vooral van dat prachtige doorgaan waar ik het over wil hebben vandaag; het oor!

https://www.asz.nl/folders/stapedotomie_794/stapedotomie-stijgbeugeloperatie.pdf

Snotneus en oorpijn

Ik ben altijd een echt orenkind geweest. Met oorpijn en nog meer oorpijn. Niet kunnen zwemmen in de vreselijke november koude in de Nederlandse Sportfondsenbaden, want na de zwemles: je raadt het al: oorpijn. Ik ging van verkoudheid naar verkoudheid en vooral: verstopte oren! Eeuwig lang en tot in den treure. Ik ben van de generatie van de discussie wel/niet buisjes – niet heeft het bij ons thuis gewonnen –  en zo kreeg ik iedere keer weer te horen: ‘Groei je over heen!’, ‘Komt wel goed.’, ‘Je hebt gewoon smalle buisjes van Eustachius.’ 

Gehoorapparaat….Een nachtmerrie

Dat ik droomde van afgrijselijke gehoorapparaten, omdat mijn oren net niet goed deden, heb ik nooit iemand verteld, het was wel zo. Het leek me mijn grootste nachtmerrie. Dus heb ik tijdens mijn gehele schoolcarrière van november tot maart – in het mega snotseizoen – op het puntje van mijn stoel gezeten om de gesprekken goed op te kunnen vangen. Laat ik in het vrije school onderwijs groot geworden zijn, wat nogal auditief van insteek is: alle klassikale stof wordt verteld, en daar maak je een eigen periodeschrift van thuis – het was een feest. 

Niet kunnen horen als trigger om te readen

Mijn nieuwsgierige aard en leergierigheid maakten dat ik niets wilde missen dus ben ik met elfenoren op de punt van mijn stoel gaan zitten, heb me vreselijk hard geconcentreerd en ben in wat de psychologie nu ‘hyperfocus’ noemt stand, gaan meedoen en schrijven. Op energetisch vlak zou je ook kunnen zeggen dat ik mezelf heb leren ‘readen’ – lezen van de informatie die je niet kunt horen of zien, tussen de regels doorlezen en kijken en luisteren, onze taal zit vol met vergelijkingen hiervoor. Dat lukte, tegen de hoge prijs dat het enorm vermoeiend is, wat weer maakt dat je weer verkouden blijft etc etc. Vicieus cirkeltje. 

Oren op fysiek, emotioneel en spiritueel vlak

In de opleiding tot Reikimaster en Master Energietherapie, ben ik de geschiedenis van mijn oren tegengekomen in al haar facetten: fysiek, emotioneel en spiritueel. En tijdens een ‘oorhealing’ die ik deed, bedacht ik dat het een goed idee is om eens een en ander op te schrijven over dit prachtige, mooie, magische en enorm belangrijke orgaan wat altijd aan staat. 

Oren kun je niet uitzetten…

Daarmee hebben we al een kerngegeven te pakken, dat kenmerkend is. We kunnen onze oren niet uitzetten. Je kunt je ogen dichtdoen, je neus dichtknijpen, je lichaam met de huid erop terugtrekken door te bewegen, je mond sluiten, maar je oren; daar kan je vingers in stoppen of oortjes of ohropax, het helpt allemaal nix. Als het knalt, dan hoor je dat. 

Aangezien alles in ons universum trilt beweegt en gezellig informatie via die trillingen verspreid door energie, Panta Rhei, het mooie oude Griekse gezegde vertelde het al: krijgen je oren dus de hele dag informatie binnen. Die hoor je, of je wil of niet. 

OOR-deel

In het oor worden deze frequenties en de meegevoerde energieke informatie omgevormd, gefilterd en doorgegeven naar ons brein waar we beelden, muziek, begrip en taal kunnen analyseren zodat het een mening heeft voor ons. Het oor krijgt informatie binnen, daarna vormen we ons OOR-deel. In de oorspronkelijke betekenis van het woord natuurlijk, maar ook in de zin hoe ik het accent laat zien op hoe ik het schreef net. 

Horen en luisteren

Op diezelfde vrije school die ik al noemde hadden we het vak Euritmie, via je lichaam klanken en taal en musische informatie omzetten in een beeldentaal met het lichaam. Het is geloof ik het meest gehate vak op de school, maar ik vond het geweldig! Ik hield van de muziek, ik vond het een uitdaging om de bewegingen goed te doen, te verbeelden en de ruimte goed in te nemen met je lijf. Ik hield van de ritmiek, de symbolen en het lopen van de intervallen. Ik heb natuurlijk ook vanaf mijn 3e jaar piano gespeeld, dus dat zal meegeholpen hebben. De meester die we voor dit vak hadden, heeft mij het verschil tussen horen en luisteren als volgt weten uit te leggen: horen doe je altijd. Luisteren doe je met aandacht, dus met denken aan wat je hoort en dan open staan voor de informatie die binnen komt. 

Klankvoorbeeld en taal leren door te luisteren

Luistervaardigheid is een specifiek onderdeel binnen het aanleren van een taal, daar gaat het om te herkennen wat de zinnen zijn, hoe de woorden in het ritme van de taal vallen. Ik kan weerom mezelf als voorbeeld noemen. 8 jaar gelden heb ik Braziliaans Portugees geleerd, om me in Rio de Janeiro verstaanbaar te kunnen maken. We gingen namelijk met het gezin op exact avontuur. Super tof. Allen merkte ik dat de taal geen haakjes had met wat ik aan andere talen al kende en wist – Duits, Nederlands, Engels, Frans, Spaans en flink wat woorden Italiaans – omdat ik geen klankvoorbeeld had. 

Klankbeeld

Ik ben toen met luisteren naar de radio verder gekomen, gewoon door mijn oren open te zetten en uren naar de DJ’s te luisteren. Het hielp. Ik heb daar de luistervaardigheid ingezet, om een Braziliaans-Portugees klankbeeld te kunnen vormen. Klankbeeld: ik leg het altijd zo uit. Wanneer je in het Britse engels wilt spreken, denk dan aan Fawlty Towers, maak van jezelf een van de figuren en spreek nu zoals een van hen uit, wat je wilde zeggen. Stap in de energie, de syntax en het ritme van die taal. Mensen die dialect tot in de finesses beheersen kunnen dat ook. En dan ook nog erin switchen. Ik kan het ook met Nederlands praten met een Duits accent. Of Duits met een Nederlands. Erg grappig….Maar, terug naar het Braziliaans-Portugees.

Daarna ging het makkelijk, het is een taal die sterk gerelateerd is aan Spaans en Italiaans, het lukte om de verbindingen te zien tussen de talen. Mijn binnenwereld, mijn kennis en klankbeelden van de andere talen begonnen samen te werken met de nieuwe informatie. En als je daar nog bij vertelt dat de Braziliaans-Portugees sprekende lieverds in Rio de Janeiro ook nog eens heel erg je best doen om je te horen en lezen (readen), je daar mee helpen om de taal machtig te worden, dan heb je alle cirkels weer rond. 

Klankbeeld – Bach

Het ongehoorde horen

De communicatiewetenschap vertelt ons dat informatie via een zender naar een ontvanger gaat en dat geld natuurlijk absoluut voor informatie die via woorden binnenkomt. 

Maar hoe zit het met die andere informatie? Dat stuk wat geen ‘woord’ of muziekstuk wordt? Klankspectra zijn immens, weten we, lang niet alles kunnen we horen…  (Onze rug is trouwens ook een ontvanger voor frequenties, denk aan de beroemde ogen die je in je rug voelt prikken.) 

Wanneer je een gevoelig oormens bent, zou het zomaar kunnen zijn dat je helderhorend bent. Net zoals mensen in staat zijn om te kunnen zien wat er niet is voor de gewone leek, kunnen veel mensen informatie vissen uit het niet-gesprokene. In de woorden van Kahlil Gibran: ‘Wil je echt weten wat iemand je te zeggen heeft, luister dan naar wat hij niet zegt.’ 

Ik heb overigens heel veel mensen leren kennen die in een ‘luisterend’ vak zitten, die wat mij betreft hieraan voldoen, al zouden ze dat zelf wellicht niet zo bestempelen. Ik ken veel coaches, psychologen, diplomaten, docenten en healers, die het luisteren tot kunst hebben verheven en daarmee prachtig werk verrichten. 

Vermoeide oren

Wat kan je nou doen, wanneer je zelf merkt dat je vermoeide elfenoren hebt, van al die prachtige gesprekken die je gevoerd hebt en informatie die je opgenomen hebt. 

Bijvoorbeeld in de setting van een klas, met 30 kinderen. 

Of in een theaterrepetitie? 

Of in een Womancirkel? 

Of in een ingewikkeld en moeilijk gesprek, waar emoties aan te pas kwamen?

Stel dat je er net achter komt dat je zulke fijne speciale oren hebt, hoe kan je ze dan een beetje ontzien? Ontlasten? 

Filters op de oren – energetisch

Ik heb een paar maal in healingen meegemaakt dat oren energetische filters hebben aangemaakt. Het ziet er in energieland dan net uit alsof je een dikke koptelefoon ophebt, van een wit, doorzichtig ragfijn spinnenweb.  Deze filters kun je uitkammen om zo het oorchakra – ja in de oren zit er óók een – ruimte te geven om niet alleen informatie op te nemen, maar ook verhalen weer los te kunnen laten. De informatie die een ander je toevertrouwde in een coaching-sessie, wat je hebt gehoord onderweg…Wat niet van jou is, mag je loslaten en teruggeven aan het alwetende veld.

Gaming koptelefoon

Ontzien en onthoren kan niet

Net zoals dat je niet kunt ‘ontzien’ kan je ook niet ‘onthoren’.  Denk maar aan het kind dat het geheim van Sinterklaas ontdekt. Omdat het dat hoorde. Of denk aan de uitdrukking: niet geschikt voor kleine oren. Eens gehoorde informatie kan een blijvende verandering teweeg brengen. En daarin zit een fantastische kans. Daardoor kunnen wij elkaar in taal begrijpen. Ook is het mogelijk om door dat zelfde begrip te snappen wat van en voor jou is in een boodschap en net zo belangrijk: wat niet. 

Oren energetisch reinigen met zuivere input

Je kunt je oren ‘energetisch schoonmaken’. Nee, niet met die enge Q-tips, maar door zuivere, schone input te regelen.  Muziek van Bach is zeer geschikt. De heldere structuur in de melodische lijnen en composities zijn zo essentieel in hun karakter, dat ze je helpen je oren op te schonen. Haydn, nog zo een klassieker die daar een kei in is. 

Wil je leren nuances en fraseringen te achterhalen, zorg dan dat je je input op kwaliteit checkt. Liefst een mooie elpee kwaliteit met echt ingespeeld instrumentarium. Even geen spotify of MP3 lijstjes, om de gehele bandbreedte van de muzikale ervaring te benutten je oren te resetten. Je zult merken, het geeft je rust in onrustige tijden waarin de informatie ook via je oren je de hele dag bereikt. 

Meer informatie over eneergtische oorhealing? Stuur me dan een pm!

Share This:

Grenzen stellen met liefde deel 2

Quote

-Nee zeggen kost me moeite. 
-Ga toch eens op je strepen staan! 
-Met liefde grenzen aangeven? Dat kan niet!
-Laat ze er niet mee weg komen!
-Die familie heeft een huis van rubber. Daar mag àlles. 
-Dat pik je toch niet?

Herkenbaar? Eentje van de rij? Zelfs meer?

Ik ga een geheim verklappen. Alle HSPers die ik ken, hebben een grenzen probleem. Klein of groot. Ik óók. Meerdere zelfs. 

Maar het geweldige nieuws is, grenzen stellen kun je leren. Het nog geweldigere nieuws is, grenzen kun je liefdevol leren stellen. Naar jezelf en de ander. Je hoeft geen bitch te worden, om deze kunde onder de knie te krijgen! Daarom krijg je straks van mij, onderaan deze blog, een rijtje met 6 liefdevolle - grenzen - truucks. 

Is het een grens? Is het een corridor?

Een grens is een heldere afspraak 

In de eerste blog legde ik uit wat een grens is: een helder, duidelijk omschreven afspraak. Die ligt vast in woorden, maar ook in wetten. Wanneer iedereen het erover eens is, is alles pais en vree. Het gedoe en gedonder begint, wanneer de afspraak niet congruent, niet consequent en onlogisch is… De grens is dan liefdeloos... 

Daarnaast heb ik verteld over het fysieke lichaam als drager van de energieën van de complete set aan deficiëntie- en groeibehoeften, die terug te lezen zijn in de energetische opbouw van het energie lichaam. Dit vormt zich ongeveer in de eerste 21 levensjaar (vaak ook als aura geschreven en genoemd - daarover wellicht andere keer meer.) 

Ik ga nu dieper in op het verschijnsel van ‘grensoverschrijding’. Het helpt wanneer je een belevenis in gedachten neemt, waarbij iemand over je grens ging. Dan kan je de stappen die ik hieronder beschrijf meevoelen en herbeleven. 

‘Iemand’ ging over je grens. En toen…

Voelde je ongemak. En dat uit zich steeds en individueel weer anders. Denk onder andere aan de buikpijn kinderen waar medisch niets te vinden is. Of een ‘vol’ hoofd. Of gloeiende oren na een intensief gesprek. Of een schrikreactie wanneer die specifieke iemand (weer) contact zoekt. Of kleffe handen wanneer je een email opent. Of een onrustig buikgevoel, wat je niet kan duiden. Of de drang om een nodige actie of een gesprek te ontwijken door nutteloze dingen oorring te geven. De mogelijkheden en varianten zijn eindeloos. Ik heb er hier een paar genoemd die ik veelvuldig tegenkwam in de praktijk.

Wat kan je nu doen om je hiertegen te wapenen? Wat is het stappenplan dat ik je beloofde voor die liefdevolle grenzen?

In mijn Voelen Isoleren - Sturen -aanpak heb ik drie nodige stappen verwerkt die je kunt inzetten bij ongemak wanneer je grens niet gerespecteerd wordt of werd. Deze stappen in het kort:

1. Voelen. Je fysieke lichaam geeft signalen dat je je ‘niet lekker voelt’  Besef dat dit af en toe voorkomt. Dat je je niet lekker voelt, kleffe handen en voeten krijgt, vanuit het niets. Wellicht in heel andere fysieke uitingen dan die ik hier beschreef.

2. Isoleren. Maak het gevoel dat je ervaart groter, probeer het te omvatten en probeer om met je gehele wezen en gedachten alles wat niet van jou is aan de ervaring, te isoleren. 

3. Sturen. Herken en erken dat het te maken heeft met iets buiten
jou om. Een sfeer, een persoon, een specifieke locatie, een evenement, een afspraak…etc. Niet van jou, dus teruggeven! Stuur de energie terug. 

Op deze wijze neem je je eigen ruimte weer volledig in en maak je je fysieke lichaam weer geheel eigen. Je reinigt je energieke systeem en je bewaakt daarmee je grens. Ja, dit behoeft wel een beetje training. Alhoewel ik meestal gezien heb dat het meer een ‘herinneren’ is, hoe je dat energetisch doet…

Terug naar de geschonden grens. Nog eens in andere woorden wat er gebeurt. 

Eerst ga je beseffen, dat je grens geschonden werd. Dus je beseft dat je rotgevoel in je maagstreek of in je psychische gesteldheid of in je fysiek, klinkklaar te maken heeft met een uitwisseling met iemand en ergens. Iemand kan zijn: een bazige persoon, een adolescent, een kleuter, een oppas kat of blaffende hond.  Ergens kan overal zijn: van shopping centre tot trein en van strand tot in de badkamer.

Heb je dat te pakken? Gaan we naar stap 2.

Maak jezelf ‘groot’. Doe dat in het moment. Een van de HSP coaches die ik ken - @OrchidForLife - zegt: stap eens in je woede die eronder zit. Woede kan je inderdaad uitstekend gebruiken over wat je overkomt om je energielichaam een op-pepper te geven en je grens af te bakenen. Maar, misschien ligt dat niet in je aard. En wil je dat niet. 

Dan kan je ook heel duidelijk voelen: IK wil dit niet

En daarmee kom je tot het kernonderdeel onderdeel van een grens: jouw eigen-belang. Je authentieke ik vertelt je haarfijn wanneer iemand over die innerlijke barrière gaat die we grens hebben genoemd. Anders: je voelt wanneer de afspraak die aan een grens vast zit, wordt geschonden. 

Gelijk pakken we mee wat afbakenen betekent: namelijk vertellen dat je dat ervaart. Eerst aan jezelf. Zonder dat je jezelf een zeikwijf vind, een truthola of een zeurpiet omdat je iets niet wil.  Dóódeng. Want stel je voor zeg dat die ander het op een andere manier voelt. 

Leuk die theorie, hoe gaat dat in de praktijk? Hoe stel ik liefdevol een grens?

Rijtje met 6 liefdevolle - grenzen truuks.

Tip 1 & 2: in relatie tot jezelf

  • Kijk en onderzoek eens wat het woord ‘Nee’ met je doet. Kan jij nee zeggen? Of voel en ervaar je daarbij ongemak en weerstand? Zit er een oordeel aan nee vastgeplakt? Is het een afwijzing? Een tekortkoming? Wanneer je dat onderzocht hebt, kan je bekijken of nee zeggen makkelijker wordt. Nee is het deel wat aan de andere kant van de grens ligt, wat je niet op je wilt nemen. Wat je niet wilt oplossen en waar je geen verantwoordelijk voor draagt. 
  • Moe? En lacht in iedere hoek van huis / je bureau / je to do lijst je werk toe? Lekker nix van aantrekken. Probeer het eens één dag. (Alle Reiki principes zijn daarop gebaseerd: Just for today…Don’t worry) Maak van je to do een to don’t lijst. Alles een tandje langzamer. De ruimte die je wint in tijd opvullen met zelf langzamer werken, eten, slapen. Je maakt jezelf wat breder en groter in de fysieke ruimte van thuis. 

Tip 3 & 4: thuis met (kleine) kinderen  

  • Je hebt geen zin in rotzooi in de keuken. En geen zin is geheel legitiem. Dat mag.  Dat betekent geen koekjes / pizza / smoothie  / whatever - bak - en - keuken - klieder taferelen - maar wel…En dan geef je twee opties die wèl mogen en je geen stress opleveren. Wat je doet is je grens aangeven.  
  • Je bent te moe en je hebt geen puf in fysiek spelletjes doen. Jij neemt een 10 minuten time-out met thee en mini meditatie, daarna doe je een makkelijk, kort spelletje. Wat je doet is jezelf en je eigen grens serieus nemen, opladen en erna ruimte maken voor iets gezelligs.

Tip 5 & 6: op het werk

  • Je krijgt een portie werk toegeschoven die je er niet bij kunt hebben. Je bent gewend om altijd te zeggen, doe ik wel. Of: ik regel het. Deze keer ga je het anders doen. Je pakt de stapel werk niet aan. De zin die er heel goed bij past is: ik heb er geen ruimte voor. Je bent van me gewend dat ik het altijd oplos, deze keer niet. Je stelt je grens. Je hoeft je niet te verontschuldigen, want er valt nix te verontschuldigen. Je hoeft ook geen uitleg te geven. Iets extra doen voor een ander is een keuze. Een gift, een tijd-cadeautje en jij mag kiezen aan wie je dat geeft.  
  • Je zit in een meeting. Er zijn een hele berg acties te verdelen en je bent gewend met een goed gevulde to do lijst de meeting te verlaten. Deze keer wacht je steeds 20 tellen voor je aanbiedt om een taak op je te nemen. Je trekt jezelf daarmee uit de mindset om impulsief meteen ja te roepen wanneer er om hulp gevraagd wordt. Vaak zijn er ook anderen die iets kunnen regelen en oplossen. Je bewaakt je grens

Dit was het blog over grenzen stellen (2) 

Het eerste blog vind je hier: grenzen (1)

Heb jij een woord dat je triggert? Of irriteert? En waar je geen raad mee weet? Uit de mindfulness, energiewerk of coaching branche? 

Inspireer mij er dan mee 😉 Ik lees je graag!

Hoe verleg je je grens?

Share This:

Liefdevol grenzen stellen, een blog in 2 delen

Quote

Liefdevol grenzen stellen

-Laat niet zo over je heen lopen!
-Je geeft veel te veel weg...
-Bij jou kan altijd alles…
-Liefdevol grenzen stellen? Dat kan ik niet...
-Ik vind ‘t moeilijk om dan mijn grenzen aan te geven.
-Mijn kinderen die lopen met me weg, maar ook over me héén.
-Ik vind ‘t als leraar lastig om de juiste grenzen aan te geven. 
Vloeibaar metaal over vastgestelde rasters: grenzeloosheid?

Herkenbaar? Eentje van de rij? Zelfs meer?

Ik ga een geheim verklappen. Alle HSPers die ik ken, hebben een grenzen probleem. Klein of groot. Ik óók. Meerdere zelfs. 

Maar het geweldige nieuws is, grenzen kun je leren stellen

Het nog geweldigere nieuws is, grenzen kun je liefdevol leren stellen. Naar jezelf en de ander. Je hoeft geen bitch te worden, om deze kunde onder de knie te krijgen! Daarom krijg je straks van mij, onder blog 2 een rijtje met 6 liefdevolle-grenzen truucks. 

Nu eerst de theorie. Want wat is dat eigenlijk, een grens? 

Ik kan me nog goed herinneren dat ik op het vliegveld van Peru dat ene heul belangrijke papiertje vergeten was. Het is het papiertje dat je in het vliegtuig tekent, waarbij je vertelt of je business of leisure time doet in een land of dat je ergens bent voor werk. En dat heb je nodig om te wisselen van vliegtuig naar een ander land...transfer zogezegd. 

Het debiele is, je loopt op een afgebakend, betegeld stuk grond, met bioscoop omheining als begrenzing. En wanneer je op een bepaald deel staat is het Peru en aan de andere kant is het Bolivia. -Waarom? 

Omdat het een afspraak is. Toen ik me dat realiseerde, viel ik bijna flauw van de slappe lach. Zoiets idioots. 

Vervolgens koop je in ‘niemandsland’ een wissewasje papiertje met je creditcard card - ook weer zo een afspraak, plastic geld - en dan mag je doorlopen. Grens open.  Dus op die manier, is een grens een afspraak. Zoals bij een wet of bij een mondelinge overeenkomst. 

En dat beeld: een afgesproken lijn is een grens tussen a naar b of c, dat heeft me nooit meer losgelaten. Kennelijk hebben we zoiets als fysieke grenzen, waar ons lichaam ophoudt, waar land zee wordt, waar de berg de hemel kust. Maar ook de grens van een afspraak. En als het over woorden gaat, dan zitten we meteen in het ontastbare en onzegbare,  ofwel de energiekant der dingen. 

Dus hoe kom je tot liefdevol grenzen stellen?

Een grens is een helder, duidelijk omschreven afspraak. Die vast ligt in woorden, maar ook in wetten. En als iedereen het erover eens is, is alles pais en vree. Het gedonder begint, wanneer de afspraak niet congruent, niet consequent en onlogisch is. Herken je de stem van de ‘Totaal Oneerlijk!’ - roepers? Want zeker kinderen voelen dat feilloos en haarscherp aan.  

Erger wordt het als het gaat om een opgelegde, niet begrijpelijke regel of wet. 

Of wanneer de verwachtingen ten aanzien van de status van de afspraak niet duidelijk zijn. Dan kom je in een grensgebied en afhankelijk van de territoriumdrift van de grenzen-steller vliegt je kop er af als je daar iets verkeerd doet (denk aan de voormalig corridor tussen West en Oost-Duitsland, of aan de onheilstaferelen onder het Taliban bewind in Afghanistan op dit moment), of heb je je credit card te trekken om je ‘juiste-papier-vergeten-fout’ goed te maken, zoals ik op het vliegveld van Peru…

Als je een lerarenopleiding doet, maakt niet uit welke, dan leer je als een van de eerste dingen dat orde in de klas te maken heeft met grenzen en helderheid. En deze moet je bewaken. Net als vroeger met het spel landje pik. En hoe dat dan werkt? Met woorden en vooral met energie. En consequentheid in handelen. En eerlijkheid in de regels. 

Culturele afspraken en grenzen

Ik woon op dit moment in een land - Singapore - waarin dat handelen naar en volgen van regels vanzelfsprekend is. Zo vanzelfsprekend dat ik ervan overtuigd ben dat kinderen hier, mede dáárom zo goed luisteren. Fine-city zeggen ze hier. Dit is de regel. Houd je je er niet aan? Dan volgt een consequentie en die vertaald zich naar een ‘fine’, straf dus. En die consequentie volgt en komt. Dat weet iedereen. Dus beter fiets je niet door rood en over de stoep en zorg je ervoor dat je je gedraagt en gezag respecteert. 

Hoe zit het met energie en liefdevolle grenzen? 

Eigenlijk best simpel. 

Als we spreken over basis en veiligheid, en zeker in het bewaken en beschermen van grenzen, komt onze Maslov altijd weer om de hoek kijken. Hij spreekt van een pyramide-model met daarin beschreven wat je nodig hebt om te kunnen overleven - de deficiëntie-behoeften,  zoals voedsel, kleding, onderdak, veiligheid, ergens bij kunnen horen, aanzien verdienen en respect; met op de top van die pyramide wat je nodig hebt om te kunnen ontwikkelen, de groeibehoeften; bijvoorbeeld behoefte aan musische voeding en schoonheid, levensinvulling en zelfverwezenlijking. Met het fysieke lichaam als voertuig van al de energieën van deze elementen, ben je helemaal jij, een complete identiteit . En dat complete lichaam, met de energieke imprints erbij,  hebben we te respecteren. Dat is een klinkklare, heldere afspraak. 

Grenzen in woorden? 

Woorden hebben energie, je energielichaam pikt deze energie op. Dus wanneer je als kind blootstaat aan energiek geweld in woorden, door te hard praten, schelden op jou, onwaarheden…dan kan je als coping mechanisme inbouwen, dat je je grens verlegd. Dat je je anders gaat gedragen om van dat vervelende gevoel af te komen, wat die ander jou laat beleven en ervaren door zijn of haar gedrag.   

Grenzenverleggen, liefde voor jezelf en groei

Deze imprint, deze grenzenverlegging in je systeem, neem je mee. In je latere leven. Dus de baas die je constant vraagt over je grens te gaan door meer te leveren en te geven dan afgesproken en jij die daar geen nee tegen weet te zeggen, vindt zijn oorsprong dan in een energieke imprint van vroeger. 

Is je grens verleggen dan altijd verkeerd? Nee, zeker niet. Maar wel als die aanpassing zijn oorsprong vind in het aanpassen van je gedrag omdat je pijn lijdt door hetgeen een ander je aandoet. Of omdat je onder druk staat. Dus wanneer jij je grens verlegt voor of door een ander en niet vanuit je eigen denken, voelen, willen. Dàt wordt bedoelt met die mooie zin: ‘Stap uit je comfortzone en verleg je grenzen”.   

-Hoe kan je dan uit deze ‘imprint’ stappen? 
-Hoe doorbreek je dat patroon? 
-Anders gezegd: hoe vind je je natuurlijke grens weer terug?
-Hoe maak je die vervolgens duidelijk? 
-Hoe stel je je grens? 

Dat leg ik in het tweede blog uit:  #Energiecliché - Grenzen stellen (2)

vloeibaar medium over een sterke rasterlijn: grenzen?

Share This:

Happy Soulful Person

Quote

Happy Soulful Person: Someone who has fun and is happy to be High Sensitive #Croolsilver #HSP2

Al vrij lang heb ik een hekel aan het woord HSP: High Sensitive Person of Hoog Sensitief Persoon. Zo. Dat kan maar gezegd.

Het irriteert me dat er een negatieve associatie aan HSP vast zit. Waarom? En waar ik dat vandaan haal? Dat haal ik uit persoonlijke verhalen en omschrijvingen op internet-fora. En weet je waar die veelal over gaan? Over persoonlijk lijden èn persoonlijk slachtofferschap en dat het zo ver-schrik-ke-lijk is om HSP te zijn.

Ik denk dat deze #song van #BrigitteKaandorp in een geweldige tekst op uniek ironische wijze samenvat waar ik me in het HSP landschap zo aan stoor:

BRIGITTE KAANDORP MET ZWAAR LEVEN

Het is natuurlijk reuze hip en helemaal marketing technisch juist om altijd op de pijn te gaan zitten. Zowel als coach, therapeut of gewoon lekkere vlogger / blogger van je dagelijkse beslommeringen. Dan kan je je toekomstige cliënten aan je vast zuigen als ‘klantmagneet’. Dan breng je je ideale klant naar je crowd…Het is natuurlijk ook lekker om af en toe gewoon eens even je ziel en zaligheid te beschrijven in een ‘luisterrijke’ – als in veel oren en ogen die meedoen op zintuiglijk vlak – omgeving. En toch ga ik vertellen wat me daar nou zo dwars aan zit.

Diepe dalen

Kijk, het is óók waar dat #gevoeligheid of #hoogsensitief zijn, diepe dalen in het emotionele landschap brengt. (Kleine sidenote: ik heb deze tekst ingesproken. En daarmee verandert diepe dalen in DIE PEDALEN. Hoe grappig. Hetzelfde gegeven wat je naar beneden kan brengen het dal in, geeft je vleugels er weer uit te komen, uit dat dal 😉

Deze emotionele rollercoasters herken ik in het gezegde ‘Maak van je hart geen moordkuil’. Of in ‘met bloedend hart’. Een andere mooie term is ‘hartverscheurend’. Ik denk dat in onze taal heel veel verwijzingen zitten om te proberen emoties en diepe gevoelens van ongeluk te omschrijven.

Uit het dal omhoog

Ik vind het alleen zo jammer dat ik zo weinig lees en ervaar over de pieken omhoog. Dus na die klim op de pedalen van diepe dalen. Hoe zit het met:het geluksgevoel, de euforie, de spa rood bubbels in je lijf wanneer je de wind om je wangen voelt zingen. Want dàt gaat voor mij heel erg over HSP-zijn. Het diep intens kunnen voelen, meevoelen, ervaren, beleven van het leven. In al zijn facetten.

Ik zie het als een plaatje. Hoe meer HSP – hoe meer emotionele bewegingen. En bewegingen in een tijdslijn, kan je super met een sinusgolf helder maken. Grote emoties en gevoelens? Groot frequentiebereik. Easy. En reciproke omkeerbaar. Dat schrijf ik omdat ik reciproke een leuk woord vind. Zoek maar op…

Geluksgevoel, als HSP

Ik ervaar zelf een groot geluk en diepe bevrediging in mijn energie werk. Mijn #gevoeligheid en #sensitiviteit staan aan de basis van mijn #energykit en #toolbox. Dit #instrumentarium heb ik jarenlang geschoold onder kundige leiding. En ik heb heel wat klimmen gemaakt op de pedalen, ik ben heel wat keren weer naar beneden geflikkerd en al met al kan ik zeggen dat ik meestal op de kam van de berg mag laveren en zijn. (Hoe? Dat wordt een andere blog!)

Hierdoor lukt het mij om merendeels van mijn leven te voelen en te beleven in de pieken van geluksgevoel. Nee ook voor mij was niet altijd alles rooskleurig. Dat is het nooit. Leven is niet alleen maar leuk (Lekker, Extravert, Uniek en Knallend). Maar het is zeer zeker ook niet alleen maar kommer en kwel. En daarover lees ik mijns inziens voor wat dat waard moge zijn – te veel. Op Facebook Forums. In Blogs. In omschrijvingen van problemen die met HSP gepaard gaan…

Ik wil met deze blog benadrukken dat grote gevoeligheid, sensitiviteit en empathie een gift is. Een talent. Een kracht die je kunt inzetten om het leven voor jou en degenen die het met je delen leuker te maken. Ik vertel je er graag meer over een volgende keer.

Grote groeten van een #HappySoulfulPerson!

Carola x

Share This:

Who – What – Where and the big Why

Quote

At all times and ages, people have been searching and looking for wisdom, knowledge and help in there struggle with Three Big Questions, which define us:

  • Who are we?
  • Where do we come from?
  • Where do we go?

In the brilliant book #EatPrayLove by #ElizabethGilbert, the search for these three questions are thoroughly investigated. And at the end of the book, our lovely lady lives in Indonesia, and she tells us that everybody just keep her asking these three questions. It is like these three questions are needed to define her, to give her a background. To make sure to put her in the right position upfront them, so everybody can actually see who she is, there in the #focus of the moment.

And that is what our #groundingexercises are always about. To make sure you are just there, in this ongoing spot where future and past melt into the Big Now.

So what does this imply when you move?

If you change your physical position, in other words we say we re-locate or we move abroad, your #grounding changes with you. Your path differs from the one you went before, you walk other soil and you eat other food. You smell others herbs and spices and you are put in a totally different grid as where you came from.

When I moved to Brazil, I noticed what it means: a #Socialconstruction. It is a term I never understood at University. And day two in Brazil my emprugada, the lovely Rosy with her broad smile and warm heart, called me “Donna Grandaõ, uma Sereia”.

In one – ONE – yes just 1 –  Portuguese sentence, my yearlong status changed!

From being a small, chubby, roundbreasted, dark eyed woman to a Tall Lady, no more, even to a mermaid!

Needless to say that it changed something in me as well. And that it did something to my energy.

And now I moved some half year ago to Singapore, I felt a change in social construct again. I am a ‘Ang Mo – Expat Woman’ here – a ‘western woman’. And that made me feel very weary in the beginning. I didn’t feel anything, no male and female energy. No looks, no talks, no words or glimpses. It made me hollow and clueless about e and my boundaries. Like the sea shapes the shore, I needed my counter-energies and people on the street to help define me again. I was lost in orientation in my energy field. I didn’t feel male or female or me, since the grid I was walking in, was so different. 

So what was this biggest difference then?

It felt completely calm here on the streets. No stress. No need for eyes everywhere, on stroller, kids and purse in one time. No checking in on people if there might be a dangerous situation. No attention to check in on your belongings every second of the minute. No worries if your bag is open and not zipped up. No stressed feeling if you just stroll around and end up somewhere you didn’t expect to go.

The word everybody uses here is #safe. And yes, it is safe, no stress in or on the streets. It made me go deep to my roots. I had to learn a complete new way do define my new me – my new Who I am, Where I came from and where I am going.

And the grounding and focus exercises I did daily, helped me so much.

The made my Roots grow strong again. And as our dear Goethe already put it in earlier days: ‘Gebt den Kindern Wurzeln damit sie fliegen können.’ (Give the children roots, to make sure they can fly)

So, now I can fly and I can look from this nice helicopter view, for other lovely expat ladies who want to work on this field. The ‘Who you are, Where you Go, and Where you came from’ quest. Or in one word: the big Why?

I developed an expat program, called #RootzandWingz and I would love to tell you more about if, if you’re interested.

For now: all the best, Kind Hugs,

Carola x

Share This: